Ik maak portretten van steden, samen met de mensen die er wonen.
Voor elk stadsgezicht begint het op straat. Ik loop dagen door een stad, fotografeer wat opvalt en vraag inwoners waar zij trots op zijn. In Utrecht leverde die vraag ruim honderd reacties op, van de Domtoren tot een kat op een dak die iedereen een haas noemt. Die antwoorden worden het materiaal: ze komen terug als collagestukken, patronen en verborgen details in een vrouwenportret dat de stad draagt. Wie er woont, herkent alles. Wie er nooit was, ziet een gezicht.
Zo ontstonden Gouda, Den Bosch, Groningen en Utrecht in Nederland, en Antwerpen, Porto en Cagliari daarbuiten. Daarnaast schilder ik muren. In Uden staan er drie, waaronder de Vorstin van de Maashorst in het centrum, in opdracht van de gemeente. Elk jaar maak ik één muurschildering voor mijn portfolio, zonder opdrachtgever en met volledige vrijheid; de muur daarvoor komt uit een open oproep.
Naast de steden is er mijn vrije werk. In de serie Onverbloemd onderzoek ik wat we voelen in plaats van wat we denken: rauwe emoties, hechting en de taal van bloemen die culturen daar al eeuwen voor gebruiken. De eerste expositie van die serie, in de zomer van 2025, trok bijna duizend bezoekers.
Mijn achtergrond als creatief therapeut zit in alles wat ik maak. Ik zoek het moment waarop iets pijnlijks verandert in iets moois.
Technieken
Fotografie is mijn uitgangspunt. Daar bovenop werk ik met collage, spuitbus en acrylverf op canvas. De collage brengt lagen en verhalen aan, de spuitbus geeft het werk de energie van de straat, de verf zorgt voor kleur en textuur die je wilt aanraken. Het resultaat zit tussen fotografie, schilderkunst en streetart in, nu eens surrealistisch, dan weer met een knipoog naar art nouveau. Het zijn werken om lang naar te kijken: elke keer vind je een nieuw detail.
Series
2020, The Secret of Gaia, moskunst
2021 tot 2022, Mystyx, sterrenbeelden
2023 tot heden, Stadsgezichten
2024 tot heden, Onverbloemd
2026, De Vorstin van de Maashorst en de jaarlijkse vrije muurschildering